Το άλογο της Ανδραβίδας είναι το πιο μεγαλόσωμο και ένα από τα ωραιότερα ελληνικά άλογα το οποίο εξελίχθηκε στην εύφορη ομώνυμη πεδιάδα της Ηλείας.

 Ας μην ξεχνάμε ότι ο Ξενοφών έγραψε τα εγχειρίδιά του που αναφέρονται στην ιππολογία στη Σκυλούντα της Ηλείας.

 

Όπως αναφέρει ο Ιωάννης Μενεγάτος, κατά τη φραγκοκρατία, όταν η Ανδραβίδα ήταν η πρωτεύουσα του Μοριά, ντόπια άλογα διασταυρώθηκαν με βαριά άλογα των Φράγκων ιπποτών και αργότερα, κατά την τουρκοκρατία, με άλογα ανατολικού τύπου. Στις αρχές του 20ού αιώνα έγιναν αρκετές διασταυρώσεις με αγγλονορμαδικούς επιβήτορες φυλής Nonius, προελεύσεως Ουγγαρίας, παράγωγα των οποίων προορίζονταν για τις ανάγκες του στρατεύματος.

 

Τα άλογα της φυλής αυτής έχουν ύψος 1,40 - 1,65 μ. H κεφαλή είναι μεγάλη και έχει σχήμα ορθογώνιο, με αυτιά μεγάλα. Το στήθος είναι ευρύ και βαθύ, η γραμμή της ράχης ελαφρώς κοίλη. Οι γλουτοί είναι πολύ καλά αναπτυγμένοι. Τα άκρα είναι σχετικά λεπτά. Τα κυριότερά χρώματα της φυλής είναι το μαύρο, το καστανό και το ξανθό. Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά στα άκρα και το κεφάλι δεν είναι σπάνια.